Musisz zainstalować flash player pobierz instalator












W numerze Niech to będzie dobry rok! …......…. 2 Chrystus rodzi się w każdym człowieku – przedstawienie klasy 4b i klasy 6a …......….. 4 Uczennice klasy 7a finalistkami wojewódzkiego konkursu historycznego ….…. 7 Zespół redakcyjny „Primo” w teatrze ............. 8 Codzienność koreańskiego trainee to ciężki kawałek chleba ….. 9 Kiedy życie się sypie, miłość to jedyny ratunek... – „Drugie bicie serca” Tamsyn Murray .. 10 Nauczmy się ważyć słowa, a świat będzie lepszy ….… 11 Przeszłość zatrzymana w średniowiecznym szpitalu joannitów z Rodos …………….. 12 Podziwiałam Royal Lviv Ballet w „Jeziorze łabędzim” ……….… 16 Wielka chmura nad Krakowem ... 18 Uczniowie naszej szkoły wspierają swoich rówieśników z domów dziecka i rodzin zastępczych ....... 19 Bez nich trudne byłoby dzieciństwo ………. 21 Aktualne konkursy z języka polskiego ………….. 22 Niech to będzie dobry rok! Rozpoczął się 2018 rok. Jaki będzie? Pełną odpowiedź na to pytanie będziemy znać dopiero wtedy, gdy się skończy. Tymczasem marzy-my i planujemy. Najważniejsze, abyśmy zawsze robili to z kimś lub z myślą o kimś i znaleźli w sobie dość siły, wytrwa-łości i motywacji do spełniania prag-



nień, realizowania zamiarów i osiągania celów. Tego życzymy u progu nowego roku sobie i Wam, drodzy Czytelnicy. Obyśmy wszyscy mogli być z tymi, których kochamy, i robić wszystko to, co nas rozwija i uszczęśliwia. Oby los oszczędził nam rozczarowań i takich problemów, których nie sposób udźwignąć. Obyśmy, czekając na wyjątkowe dni, umieli cieszyć się każdą powszednią chwilą, bo – jak napisał Paulo Coelho w „Alchemiku” – „w teraźniejszości drzemie cała tajemnica. Jeśli szanujesz dzień dzisiejszy, możesz go uczynić lepszym. A kiedy ulepszysz teraźniejszość, wszystko to, co nastąpi po niej, również stanie się lepsze”. Niech to będzie dobry rok! Niech będzie lepszy od poprzedniego! Zespół redakcyjny



Chrystus rodzi się w każdym człowieku – przedstawienie klasy 4b i klasy 6a Przedstawienie w wykonaniu uczniów klasy 4b i klasy 6a, które obejrzeliśmy 22 grudnia, skłaniało do głębokiej refleksji nad sensem zbliżających się świąt. Dzieci przypomniały w nim, że tajemnica narodzin Chrystusa w betlejemskiej grocie jest odkry-wana na nowo co roku i dzieje się to w sercu każdego chrześcijanina z osobna, choć cele-bracja tego niezwy-kłego wydarzenia sprzed ponad dwóch tysięcy lat odbywa się zwykle z udzia-łem wielu osób. Odpowiedziały na pytanie, kiedy jest Boże Narodze-nie. Nie chodziło im oczywiście o datę w kalendarzu. Podkreśliły, że Boże Narodzenie jest zawsze, gdy wspie-ramy potrzebują-

cych, gdy z troską pochylamy się nad cierpiącymi, gdy dajemy nadzieję wątpiącym, gdy wskazujemy drogę błądzącym, gdy wycią- gamy rękę w geście pojednania i przeba-czenia, gdy obdarza-my kogoś uśmie-chem, gdy dzielimy z kimś radość i smu-tek, gdy milczymy i słuchamy innych. Wówczas Chrystus rodzi się w każdym człowieku. Natalia Byrska





Uczennice klasy 7a finalistkami wojewódzkiego konkursu historycznego Milena Filipowska i Olivia Gabryś z klasy 7a zostały finalistkami
konkursu „Tadeusz Kościuszko – Naczel-nik w sukmanie”, który dla młodzieży z Małopolski zorganizowała Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie w związku z 200 rocznicą śmierci Najwyższego Naczelnika Sił Zbrojnych Narodo-wych w powstaniu 1794 roku.


Uczestnicy konkursu, gimnazjaliści i uczniowie klas siódmych szkół podstawowych, odpowiadali pisemnie na pytania dotyczące biografii oraz dzia-łalności politycznej i społecznej zwycięskiego dowódcy polskiej armii powstańczej w bitwie z wojskami rosyjskimi pod Racławicami. Przed galą finałową wysłuchali wykładu zatytułowanego „Kościuszko, jakiego nie znacie”, który wygłosił Robert Springwald, członek zarządu Fundacji imienia Tadeusza Kościuszki w Krakowie. Milenie i Olivii, naszym redakcyjnym koleżankom, serdecznie gratulu- jemy i życzymy powodzenia w in- nych konkursach. Redakcja Zespół redakcyjny „Primo” w teatrze 19 grudnia, po południu, redakcja szkolnej e- gazetki obejrzała w Teatrze Współczesnym w Krakowie przeznaczony dla młodzieży
spektakl „Mały Książę”, będący autorską adaptacją dzieła Antoine’a de Saint- Exupéry'ego. Jest to pełna metaforyki i fantastycznych postaci poetycka opowieść z trzema nieustannie przeplatającymi się wątkami: realistycznym, baśniowym i psychologicznym.


Uczniowie zobaczyli niewiarygodne przygody zagubionego w świecie dorosłych Małego Księcia, wyciągnęli wnioski z postępowania bohaterów i usłyszeli podpowiedzi, jak zachować dziecko w sobie. Utwierdzili się w przekonaniu, że w życiu najważniejsza jest miłość i przyjaźń. Wszystko to w multimedialnej oprawie, z ogromną dozą humoru i przy pięknej, nastrojowej muzyce. Po przedstawieniu uczestniczyli w warsztatach teatralnych, które poprowadził Jakub Perkowski, jeden z aktorów z obsady. To był dla nich wyjątkowy wieczór. Wiele się nauczy-czyli, bawiąc się przy tym doskonale. Krystyna Tokarz



Codzienność koreańskiego trainee to ciężki kawałek chleba W latach 90 ubiegłe-go wieku w Korei Południowej powstał gatunek muzyczny o nazwie k- pop, czyli koreański pop. Szybko stał się popularny wśród młodzieży całego niemal świata. Łączy on w sobie elementy różnych rodzajów muzyki, jak: dance- pop, ballada popowa, electro- pop, rock, jazz, pop opera, hip- hop, rap, współczesny rhythm and blues, muzyka klasyczna. Ważna w nim jest nie tylko strona wokalna, ale i wizualna, dlatego wykonawcy k- popu muszą równie dobrze śpiewać i rapować, jak tańczyć i wyglądać. Do tego niezbędne są umiejętności aktorskie i znajomość języków obcych. Nie jest łatwo sprostać tym wymaganiom bez długich, czasem wieloletnich, żmudnych ćwiczeń, których prowadze-niem zajmują się wytwórnie muzyczne. Gwiazda k- popu, zanim zadebiutowała na profesjonalnej scenie, była stażystą (trainee) jakiejś agencji muzycznej. W tym czasie jej życie obracało się wokół słowa „trening”, a więc skoncentrowane było na szkoleniu umiejętności niezbędnych na sce-nie oraz ćwiczeniach kształtujących sylwetkę i zapewniających właściwą wagę. Wielogodzinny wysiłek fizyczny, ogromna presja sukcesu, rygorystyczna dieta i konieczność rezygnacji z rozmaitych przyjemności to codzienność trainee. Stażysta nie może pozwolić sobie na chwilę słabości i musi unikać kontuzji, bo na jego miejsce czeka mnóstwo chętnych. Jeśli wytrwa i dobrze wykorzysta potencjał, jaki w nim drzemie, jego ciężka praca, pot i łzy nie pójdą na marne – będzie miał szansę na wielką karierę i miłość fanów. Szansę, a nie pewność. Angelika Węgrzyn Kiedy życie się sypie, miłość to jedyny ratunek... – „Drugie bicie serca” Tamsyn Murray
Jonny Webb, podpięty w szpitalu do aparatury podtrzymującej życie, oczekuje na przeszczep i codziennie zastanawia się, czy znajdzie się dla niego dawca. Niamh żyje w cieniu swego brata Leo, zazdrości mu osiągnięć


i wciąż przegrywa rywalizację z nim. Któregoś dnia losy tych trojga nastolatków splatają się – w wypadku ginie Leo, a jego serce lekarze wszczepiają Jonny’emu. Niamh próbuje poradzić sobie z poczuciem ogromnej straty i traumatycznymi wspomnieniami (Leo umarł na jej oczach), a Jonny musi nauczyć się żyć z sercem obcej mu osoby. Między tymi boleśnie doświadczonymi przez życie nastolatkami rodzi się uczucie… „Drugie bicie serca” Tamsyn Murray to wzruszająca powieść skierowana do młodzieży, w której angielska autorka w sposób wyważony podejmuje temat życia przed i po przeszcze-pie oraz śmierci i żałoby. Warto przeczytać tę książkę i poznać jej przesłanie – oddanie narządu, komórek lub tkanek do transplantacji to podarowanie komuś życia, to najwspanialszy gest solidarności z drugim człowiekiem. Krystyna Tokarz



Nauczmy się ważyć słowa, a świat będzie lepszy Gdyby zapytać wszystkich uczniów, czy są tolerancyjni, z pewnością odpowiedzieliby, że tak, bo przecież szanują cudze poglądy, wierzenia, preferencje i sposo-by postępowania, mimo że różnią się od ich własnych. W rzeczywistości jednak nie zawsze umieją zaakcepto-wać inność. Każdy ma prawo być takim, jakim chce być, i żyć tak, jak tego pragnie, naturalnie dopóki nie uraża kogoś. Można przyjaźnić się z kimś, kto jest wyznawcą innej religii albo ateistą, ma odmienne zdanie w wielu kwestiach, myśli w innych kategoriach czy ubiera się inaczej. Taka relacja prowo-kuje do refleksji, poszerza horyzonty, urozmaica codzienność. Jedną z najpięk-niejszych rzeczy na świecie jest właśnie różno-rodność. Dzięki niej życie jest ciekawe, pozbawione nudy i potrafi zaskoczyć. Szanujmy więc wszystkich ludzi i starajmy się zrozumieć ich i wszelkie formy odrębności kulturowej, które reprezentują. Bądźmy empatyczni, nikogo nie traktujmy tak, jakbyśmy sami nie chcieli być traktowani. Pamiętajmy, że nie wszyscy muszą lubić to samo co my i nie wszystkim musi podobać się to samo co nam. Nikogo nie oceniaj-my, zanim go nie poznamy. Jeśli komuś wytykamy błędy czy braki, róbmy to bezpośrednio, ale delikatnie, bez drwiny i złośliwości. Niech to będzie konstruktywna krytyka, w której łatwo dostrzec dobre intencje, a nie chęć obrażania kogoś i wpędzania go w kompleksy. Nauczmy się ważyć słowa, a świat będzie lepszy. Julia Bogusz, Milena Filipowska, Olivia Gabryś i Kinga Śliwa

Przeszłość zatrzymana w średniowiecz-nym szpitalu joannitów z Rodos Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników św. Jana z Jerozolimy, z Rodos i z Malty to aktualna nazwa zakonu szpitalnego i rycerskiego, który powstał w pierwszej połowie XII wieku w Jerozolimie. Jego członkowie, zwani joannitami, bronili Królestwa Jerozolimskiego przed muzułmanami. Na początku XIV wieku zdobyli Rodos, wyspę w południo-wo- wschodniej części Morza Egejskiego (obecnie należy do Grecji) i założyli własne państwo. Poddali wyspę Turkom ponad dwa wieki później. Dysponowali sporym potencjałem militarnym. Zakładali i prowadzili szpitale. Odegrali znaczącą rolę w historii Europy. Byłam niedawno na wyspie Rodos i w mieście o tej samej nazwie. Miałam tam okazję zoba-czyć pozostałości po średniowiecznym szpitalu joannitów i sporo przedmiotów sprzed naszej ery. Gotycka budowla zakonu stoi w najstar-szej części miasta, przy ulicy Akti Sachtouri.





Mieści się w niej Muzeum Archeolo-giczne, jedno z najbardziej znanych na świecie. Z wewnętrznego dziedzińca kamiennymi schodami dostałam się na pierwsze piętro głównego budynku i weszłam do pomieszczeń, w których za czasów joannitów leżeli ranni w boju rycerze. Obejrzałam tam między innymi zbiór rodyjskich amfor, figurek i broni oraz attyckiej ceramiki i mykeńskiej biżuterii. Zrobił na mnie, miłośniczce antyku, ogromne wrażenie. Później pośród wielu rzeźb zobaczyłam bardzo cenne eksponaty – figurę Afrodyty z Rodos (bogini miłości i piękna) i kamienną głowę Heliosa (bóg słońca). Następnie udałam się do muzealnego ogrodu, gdzie w oto- czeniu tropikalnych roślin ustawiono ocalałe relikty – kolumny, ołtarze i grobowce. Milena Filipowska











Podziwiałam Royal Lviv Ballet w „Jeziorze łabędzim” Odbywający polskie tournèe Royal Lviv Ballet, czyli zespół artystów Narodo- wego Lwowskiego Teatru Opery i Baletu im. Salomei Kruszelnickiej w kooperacji z Międzynarodowym Teatrem Baletu „Premiera”, wystąpił 9 grudnia na scenie Nowohuckiego Centrum Kultury w spektaklu baleto-wym „Jezioro łabędzie”. Bardzo cieszę się, że mogłam obejrzeć to genialne przedsta-wienie i zobaczyć na żywo solistów, którzy zdobywają prestiżowe międzynarodowe nagrody i którymi zachwyca się publiczność w Euro-pie, Azji, Ameryce Północnej i Ameryce Południowej. Muzykę do „Jeziora łabędziego” napisał Piotr Czajkowski, wybitny kompozytor rosyjski. Premiera tego spektaklu odbyła się w 1877 roku w Moskwie. Od tej pory nieustan-nie urzeka widzów



na największych baletowych scenach świata zarówno opowiedziana za pomocą muzyki i tańca niezwykła historia księżniczki zaklętej w łabędzia, jak i zawarte w niej uniwersalne prawdy dotyczące odwiecznej walki dobra ze złem oraz zdrady, cierpie-nia i siły miłości. Artyści, występujący w przepięknych kostiumach i w bajecznej scenografii, na dwie godziny przenoszą publiczność w świat przepojony liryzmem i fantastyką. Ja przez cały spektakl nie mogłam wyjść z podziwu, patrząc, z jaką gracją, lekkością i płynnością tańczyli. Trudno mi zdecydo-wać, czy bardziej podobały mi się występy solistów czy zbiorowe układy choreograficzne, bo wszystkie były cudowne i perfekcyjnie wykonane. Warto zobaczyć to porywające widowisko. Gromkie brawa w trakcie przedsta-



wienia i bardzo długa owacja na stojąco w finale sztuki to chyba najlepsza rekomendacja. Joanna Rupniewska Wielka chmura nad Krakowem W ciągu roku jest sporo takich dni, kiedy nad Krakowem unosi się wielka chmura pyłów zawieszonych, a niebo ma kolor szary albo ołowiany, czyli miasto znowu atakuje smog. Ma się wówczas wrażenie, jakby z każdym oddechem do płuc dostawało się nie tylko nasycone życio-dajnym tlenem powietrze, ale i mnóstwo podrażniających nos i gardło drobinek kurzu. Niestety, to nie jest tylko kwestia dyskomfortu, ale realny problem, który może pociągać za sobą poważne następstwa, jest bowiem źródłem rozlicznych dolegli-wości i chorób. Zanieczyszczone i wilgotne powietrze w bezwietrzne dni bardzo źle wpływa na układ oddechowy, osłabiając jego funkcje obronne i utrudniając wymianę gazową w płucach. Z tym nierozerwalnie wiążą się zaburzenia układu sercowo- - naczyniowego, bo serce musi z większą siłą pompować krew do płuc, a więc jest nadmiernie obciążone. To niebezpieczne, zwłaszcza dla dzieci i ludzi przewlekle chorych lub w po-deszłym wieku. Co można zrobić, żeby uniknąć skutków smogu? Najlepiej nie wycho-dzić z domu, kiedy stężenie groźnych

dla zdrowia substan-cji przekracza dopuszczalne normy, ale to oczywiście nie jest możliwe. Konieczne zatem jest noszenie wyposażonej w odpowiednie filtry maski antysmogowej, która może nie wy-gląda najlepiej, ale zatrzymuje bardzo szkodliwe dla organizmu pyły zawieszone w atmosferze. Krakowianom pozostaje liczyć na kreatywność projektantów mody w zakresie stylistyki tego nowego dodatku do jesiennego i zimowego stroju, bo szybkiej poprawy jakości powietrza spodziewać się raczej nie mogą. Krystyna Tokarz Uczniowie naszej szkoły wspierają swoich rówieśników z domów dziecka i rodzin zastępczych SP 41 wzięła udział w XVIII edycji Góry Grosza, czyli trwającej od 27 listopada 2017 roku do 2 stycznia 2018 roku ogólnopolskiej akcji zbierania monet, której inicjatorem i organizatorem jest Towarzystwo Nasz Dom z siedzibą w Warszawie.





Pozyskane w trakcie zbiórki pieniądze są przeznaczone dla dzieci, które z różnych powodów zostały rozłączone ze swoimi rodzicami, i dzieci, które taką rozłąką są zagrożo-ne, oraz ich rodzin. Najlepszym środowiskiem do wzrastania i rozwoju dziecka jest jego dom rodzinny. Niestety, tysiące dzieci wychowują się w placówkach opiekuńczo- wycho-wawczych bądź rodzinach zastępczych. Nie jest im łatwo, zwłaszcza jeśli nie widzą perspektywy powro-tu do miejsca, z którego zostały zabrane, a pragną tego ponad wszystko. Towarzystwo Nasz Dom stara się im pomóc, podejmując kroki mające na celu scalanie rodzin, na przykład poprzez wsparcie finansowe i specjalistyczne czy kierowanie na odpowiednie terapie. To wszystko kosztuje, dlatego niezbędne jest zaangażowanie wielu ludzi. Inicjatywa zbierania monet (od jednego grosza do pięciu złotych) jest jedną z form zdobycia funduszy. Wydawać mogłoby się, że to kropla w morzu potrzeb, ale – jak zapewniają organizatorzy – Góra Grosza przynosi ogromną realną pomoc. Dobrze więc, że uczniowie mogą włączyć się w tę akcję i dostrzec, że liczy się każdy grosz, a równo- cześnie poczuć radość i satysfakcję z pomagania potrzebującym. Nie bez znaczenia jest też fakt, że działają wspólnie, mają jeden cel, a to bez wątpienia sprzyja integracji i kształtuje prospołeczną postawę. Przy okazji dowia-dują się, z jakimi problemami muszą radzić sobie ich rówieśnicy, którym na co dzień brakuje rodzicielskiej troski, ciepła i bliskości. Wyrazy uznania składamy szkolnemu komitetowi organiza-cyjnemu, czyli człon-kom samorządu uczniowskiego, za znakomicie przy-gotowaną i przepro-wadzoną na terenie naszej szkoły akcję. Tak trzymać! Redakcja Są widocznym świadectwem trwałości więzi. Bywają źródłem inspiracji, autorytetem. Dziadkowie zawsze starają
Bez nich trudne byłoby dzieciństwo Babcia i dziadek to bardzo ważne osoby w życiu dziecka, bo nie tylko ma ono w nich oparcie, kiedy rodzice są zbyt pochłonięci obowiązkami,


ale też dzięki nim zyskuje silne poczucie zakorzenienia, a jest to niezmiernie ważne w okresie kształtowania się osobowości małego człowieka. Dziadkowie to skarbnica wiedzy o przeszłości. Potrafią ciekawie opowiadać rodzinne historie, przecho-wywać pamiątki, kultywować tradycje, budować ciepły klimat domu. się być cierpliwi i uważnie słuchać. Bogaci w życiowe doświadczenie umieją skutecznie rozwiązywać problemy, doradzać, mediować. Bez nich trudne byłoby dzieciństwo. Wiedzą to te dzieci, które z różnych powodów na swoich dziadkach, niestety, polegać nie mogą albo nie mają ich wcale. Kochajmy mocno nasze babcie i naszych dziadków za to, że są. Ceńmy spędzony z nimi czas, nie tylko co roku 21 i 22 stycznia, gdy obcho-dzą swoje święto. Redakcja



Aktualne konkursy z języka polskiego XI OGÓLNOPOLSKI KONKURS LITERACKI „I TY MOŻESZ ZOSTAĆ BAŚNIOPISARZEM” pod honorowym patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Mazowieckiego Kuratora Oświaty Organizator: Publiczna Szkoła Podstawowa nr 2 im. Hansa Christiana Andersena w Radomiu Adresaci konkursu: uczniowie klas 4-6 Zadanie konkurso-we: Drogi Uczniu, wyobraź sobie, że trzymasz w ręku czarodziejskie pióro, które przeniesie Cię w dalekie, nieznane strony, do niezwykłego Królestwa Baśni Andersena. Spotkasz tam znane Ci postacie. Przeżyjesz z nimi fantastyczne przygody, a jedną z nich opowiesz nam. Kategorie konkurso-we: baśń, wiersz, scenariusz spektaklu teatralnego Termin: do 15 stycznia 2018 r. Regulamin na stronie: http://www.psp2.radom.pl/konkurs/index.php/regulamin XXIII OGÓLNOPOLSKI KONKURS LITERACKIEJ TWÓRCZOŚCI DZIECI I MŁODZIEŻY „LIRYCZNE JASŁO” dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych. Tematyka dowolna Organizatorzy: Miejska Biblioteka Publiczna w Jaśle i Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich Oddział w Jaśle Termin: do 29 stycznia 2018 r. Każdy uczestnik mo-że zgłosić 5 wierszy i 2 opowiadania. Tekst prozą nie może przekraczać 8 stron znormalizowanego maszynopisu (około 1800 znaków ze spa-cjami na stronie).



Należy wysłać 5 egzemplarzy prac wydrukowanych oraz wersję elektroniczną na nośniku CD/DVD. Prace w trzech kate-goriach wiekowych oceni komisja złożo-na z polonistów, literatów i bibliotekarzy. Nagrodzone teksty zostaną opublikowane. Regulamin na stronie: https://strona.mbp.jaslo.pl/pl/a/KonkursyKreujjpiszpublikujwwww-LirycznymJasle_1 MAŁOPOLSKI KONKURS RECYTATORSKI „SIÓDME NIEBO” 2018. Poezja Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego Organizator: Młodzieżowy Dom Kultury imienia K. I. Gałczyńskiego w Krakowie Adresaci: uczniowie klas 4-7 Należy przygotować się do wygłoszenia dwóch wierszy. Będzie punktowana inwencja w doborze utworów. Termin: 25 stycznia 2018 r. Regulamin na stronie: http://www.mdkgal.edu.pl/files/2017/12/7-niebo-regulamin.pdf XV EDYCJA KRAKOWSKIEGO KONKURSU RECYTATORSKIEGO dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich Organizatorzy: Centrum Kultury Podgórza, Centrum Kultury „Dworek Białoprądnicki”, Nowohuckie Centrum Kultury i Śródmiejski Ośrodek Kultury Repertuar: jeden dowolnie wybrany utwór poetycki oraz dowolny fragment prozy (prezentowane mogą być tylko te utwory, które zostały opubli-kowane w książkach lub czasopismach). Czas recytacji: do 5 minut Kryteria oceny: dobór repertuaru, interpretacja utworu, kultura słowa, ogólny wyraz artystyczny (kostium i rekwizyt nie podnoszą oceny) Terminy: eliminacje szkolne - do 15 stycznia 2018 r., etap rejonowy - 19 i 22 stycznia 2018 r., przesłuchania finałowe - 30 stycznia 2018 r. Regulamin na stronie: http://ckpodgorza.pl/edc_media/Lite/Item-1361/TinyFiles/Xv-krakowskikonkurss-recytatorski-regulaminkonkursuu-2.pdf Krystyna Tokarz